Universele liefde; in alles wat leeft. Draag het uit; Wij zijn liefde

Onze zielen zijn allemaal hetzelfde. We voelen emoties als liefde, verdriet, boosheid, vreugde etc.

 We groeien allemaal, leren allemaal dezelfde lessen alleen de 1 nu en de ander toen of straks...

 We willen allemaal hetzelfde; liefde, begrip, saamhorigheid, acceptatie, een doel, ofwel gewoon mogen ZIJN.

Toeval bestaat niet

02-februar-2017

Het is niet toevallig dat als je steeds aan boven om een oplossing vraagt er ook daadwerkelijk iets gebeurt in je leven wat de oplossing kan zijn of worden, of soms je alleen even verder de goede weg opstuurt.
Het is natuurlijk aan jou of je die oplossing herkent of wilt herkennen en er iets mee wilt doen.

Bijv. Je hebt het financieel moeilijk en vraagt om een oplossing en Viola er belt onverwachts een klant. Je kunt denken het komt me nu echt niet uit, ik ben te moe, of..
Je herkent het en denkt ja ik heb het nodig en hier is het! Aanpakken!

Als dat dan nog niet voldoende blijkt en je vraagt om een ruimere oplossing omdat het je alleen maar kleine beetjes helpt steeds, en er rolt een vacature voorbij die je opvalt. Je weet dat dit iets is dat je zou kunnen en natuurlijk als keerzijde van de medaille weet je dit geeft ook beperkingen. Dan sta je voor een keuze; ga ik het doen of doe ik het niet. Maar je vroeg om de oplossing, en het blijkt ook parttime.. Ga je ervoor of niet?

Blijkt de sollicitatie ook nog eens tot een gesprek te leiden; sta je weer voor de keuze. Zie ik dit zitten? Zijn de mensen aardig? Pas ik daar? Nu leidt het al snel tot een leuk gesprek, de mensen zijn aardig, het gebouw spreekt je aan en de functie ook. Toeval?
Weer sta je voor de keuze; is dit het voor mij? Is dit de goede keuze?

Maar is dit niet toevallig allemaal al zo positief verlopen? Wat als ze je aannemen? Blijf je dan bij je eerste keuze, dat er een ruimere oplossing moet komen, zodat je zelf weer met een geruster hart jezelf kan zijn en je doel kunt vervolgen? Is dat niet waar het omgaat?

Wat als ze je niet aannemen..
Dat kan ook toeval zijn dat er iemand anders toch beter op die functie past. Moet het dan misschien niet zo zijn dat je je keuzes van voor tot achter wel drie keer hebt overwogen en in de tussentijd niet stil bent blijven staan. Je zelfvertrouwen weer een boost heeft gekregen. Je nieuwe mensen hebt ontmoet.

Is het toeval dat iemand net in de afwachtende fase je bericht dat hij een nieuwe baan heeft gevonden, nadat de andere was gestopt, die hem ook geen vooruitgang meer bood. Dat die zegt ik heb leuke collega s en moet thuis niet Perse meer aan het werk, ik heb meer structuur in mijn leven, meer geld, minder zorgen. Goed toch!

Is het niet allemaal toevallig als je vanuit je hart het werkelijk meende en vroeg om een oplossing die komt, en waarbij twijfels dan ook nog worden weggenomen.

Leef nu, niet straks, wat dan weer komt, komt.. Leef vanuit je hart!

Durf jij fouten maken

Of wil je controle houden

Waar komt het toch vandaan..

Vanuit mijn ervaringen in het bedrijfsleven en uit m'n  praktijk Coaching zie ik dat het voor heel veel mensen lastig is de controle los te laten, variërend van niet kunnen delegeren tot niet willen toegeven dat ze hulp nodig hebben. Of naar de “buitenwereld” liever alles zelf doen of gedaan hebben. Ofwel puur omdat ze zelf niet klaar zijn om werkelijk stappen te zetten in hun leven die grote veranderingen teweeg brengen. Jammer genoeg ontbreekt het in onze samenleving vaak aan een niet professionele luisteraar zodat je er niet snel over spreekt.

Controledrang heeft veel te maken met het niet accepteren dat anderen zaken anders zien of benaderen dan jij zelf. Ook al is het per definitie niet slecht. Maar feitelijk zit er een niet willen falen zo diep geworteld, onzekerheid ook, soms door opgedane ervaringen of kritieken. Natuurlijk wil je niet dat je dat weer overkomt. Anderen kunnen wel zeggen dat de ander het prima voor je kan regelen maar het lost voor jou de essentie niet op. Het zit namelijk feitelijk nog veel dieper..Je blijft er vanbinnen maar over tobben.

Soms heb je jezelf niet  geaccepteerd met al je kleine gebreken of onvolkomenheden. Bijv.. doordat je als kind door een ouder veel werd bekritiseerd of weinig ruimte kreeg om  je eigen  creativiteit en persoonlijkheden te ontwikkelen. Of  later toen je in je vriendschappen of relatie  heftige teleurstelling of verdriet voelde. Of als je je vaak niet geliefd voelde. Wat kon je daar zelf aan doen? Je was er  niet “schuldig” aan maar oude negatieve emoties zetten zich vaak vast van binnen. Je neemt je voor alles beter te gaan doen. Je gaat presteren en eenmaal iets bereikt houdt het egostemmetje veel mensen in de greep. Maar we zijn allemaal gegroeid en altijd groeiende.

Iedere ervaring leert je als het goed is ook anders kijken naar anderen die groeiende zijn. Er mogen “fouten” worden gemaakt om van te leren, en natuurlijk met tijdige ondersteuning kan dat worden ondervangen.

Met anderen helpen, zaken afgeven of bespreken die je teveel bezig houden, het durven loslaten van bepaalde taken,  daarmee heel je jezelf. Met het willen begrijpen van de ander, en door samen te praten, leer je jezelf beter begrijpen. Liefde uitdragen voor elkaar zorgt ook voor meer liefde en rust in jezelf, en zo ontvang je ook meer terug.

De controledrang en prestatiedruk vermindert of verdwijnt omdat je jezelf kan accepteren ook als het even minder goed gaat. Je hoofd krijgt weer ruimte voor nieuwe impulsen! 

 

Leef vanuit je hart!

Even niks

29 september 2016

Soms heb je zo'n dag. Moe opgestaan, ogen lijken niet echt open te willen. Je mind is sterker dan je lijf en zegt kom op flink zijn en werken. Het hart zegt: is dit nou oke?

Soms is die dag echter zo'n stille dag, dat je de stilte kunt "horen".
Mensen die zich spiritueel ontwikkeld hebben, weten wat ik bedoel. Dan vraag je je af: is het niet de bedoeling deze stilte?
Voel je niet het gevoel van nu even niks? Natuurlijk ben je niet altijd in de gelegenheid dat te doen, het even niks...

Soms is het zo'n dag dat je energie je even in de steek laat en het beter is jezelf weer op te laden.

Soms is het zo'n dag om te luisteren naar even niks en wat het met je doet.

Soms is het zo'n dag waarin je jezelf weer hervindt. Of je de beste ingevingen krijgt. Zo 'n dag waarin plots iets wordt aangereikt omdat er tijd voor is.

Soms is het zo'n dag waarin je jezelf of je omgeving rust geeft.
Een reset krijgt of liefde en gezelligheid.

❤️ Soms is zo'n dag echt bedoeld, en even niks, echt bedoeld voor jou! ❤️

Onbegrip voor hooggevoeligheid

1 oktober 2016

Soms valt het zo tegen. Bepaalde mensen vertellen je hoeveel ze weten en gelezen hebben en dat ik dat ook maar eens moet doen. Ze snappen niet dat je al een heel leven vanaf zo klein als je je herinnert al een medium was, of hooggevoelig, met voelen als geen ander hebt, en het weten of iets goed of slecht is.

Soms is het leuk een link te krijgen of een goede aanbeveling voor een boek maar soms wil men je hun wetenschap opdringen. (Maar binnenin weet je t verschil, zonder de morele opgelegde normen en waarden van de maatschappij. Dit weten gaat veel dieper dan dan dat, en menselijkheid en echt verschil tussen goed en kwaad, licht en donker, gaat veel en veel verder en is een levensfilosofie.)

Onbegrip
Men snapt niet dat je het leed van anderen of energie van anderen met je meedraagt. Dat je gidsen je onderwijs geven in wat je moet weten of dat jij een harde leerschool had door vele opgedane ervaringen. Ook door de valkuil altijd eerst anderen te willen helpen.

Onbegrip, omdat ze je eigenwijs vinden maar in feite Eigen Wijs of innerlijke wijsheid is, meegegeven vanuit hogere bron. Je leert te moeten zwijgen, een rol te spelen om te passen.. Die je later weer moet leren loslaten omdat dat niet is, wie je bent.

Er is zo vaak onbegrip omdat men die niet zo is, niet begrijpt dat t vaak al te druk en te vol is in je geest. Je als medium of hsp' er moeite voor doet je leeg te maken, te zuiveren, juist van energieen van anderen. Van het "weten, denken, vragen, handelen" van anderen, om je eigen weg te kunnen blijven volgen en waarbij je innerlijke weten en je hart je leiddraad zijn. Wat een ander er ook van vindt.

En dat je soms daarvan alleen ook moe kunt zijn, hoe professioneel je ook bent.

Als je dan je menselijke kant, als medium of als hooggevoelig mens, want voor hen geldt hetzelfde, laat zien en jij eens een probleem voorlegt waar je mee worstelt, dan ja vooral DAN is er gespeeld begrip.

Tussen de regels door hoor je; Dan werk je maar wat harder. Of ja jij doet bijna niks. Of dan moet je maar niet doen alsof je alles weet, ha! Of wat een onzin. Etc., etc.

Onbegrip is het en niet invoelen waar de ander staat. Dat spirituele groei doorgaat en je af en toe even "stil" laat staan.

Ze hebben je nooit moeten helpen en gaan dat nu ook niet doen, basta.. Zo gaat het meestal..

Als dat iemand wel durft te doen, is dit zo on gewoon, dat je niet goed weet hoe hier met om te gaan.

Je bent een buitenbeentje..

En heb je als medium, of gewoon als mens, of als hsp'er al niet lang gewacht voordat je je probleem aan de ander voorlegt? Heb je dan niet eerst met al je kracht en energie getracht het weer zelf op te lossen? Je gidsen om raad gevraagd. Want ja dat zijn we toch zo gewend.

En ja, als je energie dan niet toereikend meer is omdat het je bezwaart, belast en dan ook nog onbegrip krijgt. Zoals; ik snap je maar wil je wel even opschieten!!" Dan stroomt net het laatste beetje energie naar je tenen en moet je met alle macht die energie beteugelen en terugkrijgen bij jezelf! En doorgaan met wat voor jou goed is. Wat de ander ook voor nood heeft of van je verlangt! Eerst onbegrip verwerken, je eigen balans voorop zetten en je eigen basisbehoeften nooit onderschatten. Je staat er eigenlijk altijd alleen voor (Gelukkig steun van andere zijde).

Er is er maar 1 die jouw onverdeelde aandacht, liefde en begrip geeft en dat ben JIJ.